Les buccoliques de virgile en latin

Disponible uniquement sur Etudier
  • Pages : 25 (6106 mots )
  • Téléchargement(s) : 0
  • Publié le : 24 novembre 2010
Lire le document complet
Aperçu du document
[1,0] Ecloga prima.
[1,1] Meliboeus
Tityre, tu patulae recubans sub tegmine fagi
siluestrem tenui Musam meditaris auena;
nos patriae finis et dulcia linquimus arua.
nos patriam fugimus; tu, Tityre, lentus in umbra

[1,5] formosam resonare doces Amaryllida siluas.
Tityrus
O Meliboee, deus nobis haec otia fecit.
namque erit ille mihi semper deus, illius aram
saepe tenernostris ab ouilibus imbuet agnus.
ille meas errare boues, ut cernis, et ipsum

[1,10] ludere quae uellem calamo permisit agresti.
Meliboeus
Non equidem inuideo, miror magis; undique totis
usque adeo turbatur agris. en ipse capellas
protenus aeger ago; hanc etiam uix, Tityre, duco.
hic inter densas corylos modo namque gemellos,

[1,15] spem gregis, a, silice in nuda conixareliquit.
saepe malum hoc nobis, si mens non laeua fuisset,
de caelo tactas memini praedicere quercus.
sed tamen iste deus qui sit da, Tityre,nobis.
Tityrus
Urbem quam dicunt Romam, Meliboee, putaui

[1,20] stultus ego huic nostrae similem, cui saepe solemus
pastores ouium teneros depellere fetus.
sic canibus catulos similes, sic matribus haedos
noram, sic paruis componere magnasolebam.
uerum haec tantum alias inter caput extulit urbes

[1,25] quantum lenta solent inter uiburna cupressi.
Meliboeus
Et quae tanta fuit Romam tibi causa uidendi?
Tityrus
Libertas, quae sera tamen respexit inertem,
candidior postquam tondenti barba cadebat,
respexit tamen et longo post tempore uenit,

[1,30] postquam nos Amaryllis habet, Galatea reliquit.
namque -fatebor enim - dum me Galatea tenebat,
nec spes libertatis erat nec cura peculi.
quamuis multa meis exiret uictima saeptis
pinguis et ingratae premeretur caseus urbi,

[1,35] non umquam grauis aere domum mihi dextra redibat.
Meliboeus
Mirabar quid maesta deos, Amarylli, uocares,
cui pendere sua patereris in arbore poma.
Tityrus hinc aberat. ipsae te, Tityre, pinus,
ipsi tefontes, ipsa haec arbusta uocabant.
Tityrus

[1,40] Quid facerem? neque seruitio me exire licebat
nec tam praesentis alibi cognoscere diuos.
hic illum uidi iuuenem, Meliboee, quot annis
bis senos cui nostra dies altaria fumant,
hic mihi responsum primus dedit ille petenti:

[1,45] 'pascite ut ante boues, pueri, submittite tauros.'
Meliboeus
Fortunate senex, ergo tua ruramanebunt
et tibi magna satis, quamuis lapis omnia nudus
limosoque palus obducat pascua iunco.
non insueta grauis temptabunt pabula fetas

[1,50] nec mala uicini pecoris contagia laedent.
fortunate senex, hic inter flumina nota
et fontis sacros frigus captabis opacum;
hinc tibi, quae semper, uicino ab limite saepes
Hyblaeis apibus florem depasta salicti

[1,55] saepe leui somnumsuadebit inire susurro;
hinc alta sub rupe canet frondator ad auras,
nec tamen interea raucae, tua cura, palumbes
nec gemere aeria cessabit turtur ab ulmo.
Tityrus
Ante leues ergo pascentur in aethere cerui

[1,60] et freta destituent nudos in litore pisces,
ante pererratis amborum finibus exsul
aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim,
quam nostro illius labatur pectoreuultus.
Meliboeus
At nos hinc alii sitientis ibimus Afros,

[1,65] pars Scythiam et rapidum cretae ueniemus Oaxen
et penitus toto diuisos orbe Britannos.
en umquam patrios longo post tempore finis
pauperis et tuguri congestum caespite culmen,
post aliquot, mea regna, uidens mirabor aristas?

[1,70] impius haec tam culta noualia miles habebit,
barbarus has segetes. en quodiscordia ciuis
produxit miseros; his nos conseuimus agros!
insere nunc, Meliboee, piros, pone ordine uites.
ite meae, felix quondam pecus, ite capellae.

[1,75] non ego uos posthac uiridi proiectus in antro
dumosa pendere procul de rupe uidebo;
carmina nulla canam; non me pascente, capellae,
florentem cytisum et salices carpetis amaras.
Tityrus
Hic tamen hanc mecum poteras...
tracking img