Semiotiek muziek

Disponible uniquement sur Etudier
  • Pages : 11 (2535 mots )
  • Téléchargement(s) : 0
  • Publié le : 21 novembre 2010
Lire le document complet
Aperçu du document
1.inleiding 3

2.Koppeling aan de theorieën 4

2.1. De Saussure 4
2.2. Claude Lévi-Strauss  5
2.3. Julia Kristeva 7
2.4. Charles sanders peirce 7
2.5. Yuri lotman 9

3. Vragen 10

3.1.Hoe is muziek te aanzien een element om een wereld te creëren ? 10
3.2.Wie bepaalt nudeze betekenis? 10
3.3.Betekent het teken iets zonder de componiste en de luisteraar? 11

4. Bibliografie 12

1.inleiding

Het doel van deze scriptie bestaat erin om vanuit de semiotiek een teken te bespreken.
Het teken mag hier in de ruime context bekeken worden. Er zijn verschillende interpretaties van wat precies onder een teken moet worden verstaan. Hoe dan ookvallen bijvoorbeeld letters uit alfabetten, karakters van het Chinese schrift, verkeersborden, morsetekens en algemeen geaccepteerde iconen hieronder. Zoals een gebaar, voorwerp of andersoortige betekenisdrager die verwijst naar een betekenis. Alles kan dus als teken aanzien worden.
Het tekensysteem dat ik gekozen heb is muziektaal. Opmerkelijk is dat zo weinig semiotici aandacht hebben bestedenaan het bestuderen van muziek als teken. Umberto Eco, in zijn “Structure absente” beschreef muziek eerder als een denotatief systeem dan een connotatief systeem, en dat is alles. Dit was te wijten aan het feit dat muziek voor 1970 niet vanuit een semiotische invalshoek wordt bekeken. Tolstoïs definitie van kunst heeft die situatie veranderd. Tolstoï beschouwde immers kunst als : "l’activitéhumaine par laquelle une personne peut, volontairement, et au moyen de signes extérieurs, communiquer à d’autres les sensations et les sentiments qu’elle éprouve elle-même" (in : Qu’est-ce que l’art ?). Volgens hem, "dès que les spectateurs ou les auditeurs éprouvent les sentiments que l’auteur exprime, il y a œuvre d’art". Zo introduceert hij de notie van de aanwezigheid van betekenissen, symbolenbinnen kunst. Sindsdien wordt muziek vanuit een semiotische invalshoek bekeken.
Zo vind ik heel interessant om muziek binnen dit werkstuk te bespreken a.d.h.v verschillende theorieën, zowel van uit de continentale traditie als van uit de Angelsaksische traditie.Na de theoretische bespreking volgt nog een aantal filosofische vragen rond semiotiek.

2.Koppeling aan de theorieën

We kunnen tweehoofdtraditie onderscheiden in het ontstaan van de moderne wetenschap van de semiotiek. Enerzijds de continentale traditie die ontstaan is vanuit het werk van Ferdinand de Saussure, en de Angelsaksische anderzijds.

2.1. De Saussure

Een eerste onderscheid dat De Saussure maakt is het onderscheid tussen langue en parole. Waarbij de langue het algemene systeem uitmaakt. Het bevat bepaalde regels enconventies. De parole is dan wanneer de langue vorm krijgt. Welnu kan men zo’n onderscheid aan muziek toe te passen. Zo spelen de seriële technieken van dodécaphonisme de rol van de langue, d.w.z een grammatica die bepaalt wanneer en hoe een noot moet gebruikt worden.[1]

Een tweede onderscheid is dat tussen synchronisch en diachronisch. De Saussure besteedde vooral aandacht aan hetsynchronische, wat het onveranderlijke. Het diachronische slaagt op verandering over de tijd. Dit onderscheid tussen synchronisch en diachronisch lijkt op die in muziek tussen “le simultané” en “le contigü”. Muziek ontwikkelt zich door de tijd en bezit tegelijkertijd samenklanken die voortvloeien uit de gelijktijdigheid van klanken.[2]

Een onderscheid is dat tussen paradigmatisch en syntagmatisch. Eentekensysteem kan op twee wijzen geschikt worden. Enerzijds op paradigmatische of verticale wijze, namelijk volgens een indeling in categorieën. En anderzijds op syntagmatische of horizontale wijze, namelijk volgens verschillende combinaties in een reeks. Het paradigmatische toont zich in de indeling van noten. Terwijl het syntagmatische toont zich in de combinaties van die noten.

Een vierde...
tracking img